Ес селаму алејкум ве рахметуАллах ве Берекетуху и добре дојдовте на www.ahlu-sunnah.org.

За да се окористите од сите функции на форум, ве молиме да се регистрирате или со вашето корисничко име логирате.

Latest topics
» Alisan
Сре 11 Апр 2018, 6:03 pm by Alisan

» Намазот не е исправен (валиден) зад оној кој што ги оправдува..
Саб 18 Јун 2016, 4:40 am by muwehid

» Салават на Пратеникот Мухаммед (а.с.)
Саб 18 Јун 2016, 4:18 am by muwehid

» Менсур ал-Салими- "Спомнувајте Ме а и Јас ќе ве спомнувам (Ел-Бекара, 152)"
Пон 13 Јун 2016, 9:32 pm by Muwehhid

» Кога ќе сватеме???
Нед 12 Јун 2016, 9:34 pm by Muwehhid

» Ја сменија верата, но ја нарекуваат "ислам"
Саб 11 Јун 2016, 8:51 pm by Muwehhid

» Дали е дозволено мевлуд?
Сре 27 Апр 2016, 11:09 am by Abu Al-Amin

» Шејх Сулејман ибн Насир ел-Улван за техакум
Вто 08 Мар 2016, 12:26 am by Haqq

» Бајрам
Нед 06 Мар 2016, 2:36 pm by Haqq

» Реката на трпението и нејзините притоки
Пет 04 Мар 2016, 7:48 pm by hidzab

» Pozdrav
Пон 15 Фед 2016, 11:52 pm by Abu Al-Amin

»  шейха доктора / Тарик гураб: Вопросы и ответы о колдовстве и лечения
Нед 14 Фед 2016, 7:30 pm by nourna

» abdul fetah
Сре 03 Фед 2016, 12:02 am by Abu Al-Amin

» Хадиси на Мухаммед а.с
Сре 06 Јан 2016, 7:16 pm by medi

» Аллах нас ни е потребен
Сре 02 Дек 2015, 7:26 pm by Muwehhid

Кој е он-лајн?
Севкупно има 25 членови он-лајн :: 0 Регистрирани, 0 Скриени и 25 Гости :: 1 Bot

Никој

Најмногу членови кои го посетиле форумот воеднаш се 321 во Нед 09 Апр 2017, 12:13 am
Барај
 
 

Display results as :
 


Rechercher Advanced Search

Top posters
Muaz al Islam (1690)
 
LAUTKA (1011)
 
Muwehhid (937)
 
Келиметул-Хакк (594)
 
Muslima4Islam (589)
 
Abu Al-Amin (479)
 
Al-Ghuraba (360)
 
Monoteizam (343)
 
muharem fazli (323)
 
Haqq (253)
 

Statistics
Постојат b>1266 регистрирани членови
Најновиот регистриран член е Lorensa

Нашите членови се испратиле точно 8261 мислења in 2387 subjects

You are not connected. Please login or register

Преглед на претходна тема Преглед на наредна тема Go down  Порака [Страна 1 of 1]

1 Правдата и нејзините видови on Чет 03 Фед 2011, 5:22 pm

ibret

avatar
Активен член
Правдата и нејзините видови
Човекот се состои од душа и тело и двете на свој начин се подлежни на болести и склони на задоволствата во согласнот со својата природа. Она што го оштетува телото е болест, а она што му овозможува задоволство лежи во неговата благосостојба, здравје и сето она што одговара на неговата природа. Науката која се занимава со здравјето и болестите на телото се нарекува медицина.
Болести на душата се лоши навики и послушност кон страстите, кои го раствораат човекот и го спуштаат на нивото на животните. Задоволството на душата е условено со ахлакот и неговите вредности кои влијаат врз човековата мудрост и правда, приближувајќи го со тоа кон Аллах, субханеху ве теала.
Науката која се занимава со овие прашања е ахлакот. Зборот ахлак е множина од зборот хулук што значи склоност кон нешто. Склоноста кон нешто е карактеристика на душата која претставува извор на сите оние активности кои човек спонтано ги извршува без да размисли за нив.
Една од убавите карактеристики е правдата
Возвишениот известува дека МУ наредил на Својот роб правда, правилно постапување и правичност и упатува на добротворство.
„Аллах бара да се почитува секое право, да се чини добро, да се уделува на ближните, а развратот и сето она што е одвратно и насилството ги забранува; за поука да примите. Тој ве советува.“
За ајетот „Аллах бара да се почитува секое право..“ Ибн Абас, радијаллаху анху, вели: „Сведочејќи им дека нема друг бог освен Аллах.“
Еш-Ша’би пренесува од Ибн Бешир б. Нухејк, р.а., кој вели: „Го чув Ибн Месуд, р.а., како вели: ’Најсодржаен ајет во Куранот е ајетот во поглавјето ’Пчели’: „Аллах бара да се почитува секое право, да се прави добро..“
Ова го пренесува Ибн Џерир, а Катаде за ајетот „Аллах бара да се почитува секое право, и да се прави добро" вели: - дека не постои убав ахлак кој луѓето во џахилијетот го практикувале и го сметале за убав, а исламот да не наредил на тоа, и дека нема лош ахлак кој меѓусебно го осудувале еден со друг, а Исламот тоа да не го забранил, на тоа му давал предност. Исламот ги забранил безмислиците и лошиот и презрен ахлак. Во овој смисол, зборува и хадисот: „Возвишениот Аллах го сака високиот, а го мрази нискиот, и презрен aхлак.“
Хафизот Ебу Јала пренесува од Абдул Мелик ибн Умејр кој вели: „Ексем Сајфиј слушна за доаѓањето на Аллаховиот Пратеник, а.с., во Медина и сакаше да отиде кај него, но неговиот народ не му дозволил, па му рекоа: ’Ти си наш одбраник, не би требало да трчаш кон него’ тој рече; Нека отиде некој кој ќе го извести за мене и нека ми донесе одговор од него.’ За тоа биле одбрани двајца луѓе кои отишле кај Аллаховиот Пратеник, с.а.в.с., и му рекле: ’Ние сме испратени од Ексем ибн Сафије, тој прашува за тебе кој си и што си? Аллаховиот Пратеник, с.а.в.с., рече: ’Што се однесува до тоа кој сум јас, јас сум Мухаммед син на Абдуллах, а што се однесува до тоа што сум јас, јас сум Аллахов роб и Негов Пратеник.’ А потоа им го проучи овој ајет: „Аллах бара да се почитува секое право, и да се прави добро" Тие рекоа: ’Повтори ни ги тие зборови, па ги повторуваше се додека не ги запомнаа. Потоа отидоа кај Ексем и му рекоа: ’Одби да го воздигнува своето потекло, а се прашувавме и за неговото потекло и видовме дека тој е од чисто, почитувано и ценето потекло, и ни кажа неколку реченици кои ги почувме, и кога ги слушна Ексем, рече: ’Гледам дека тој наредува најголем степен на морал, а го забранува она што е зло и лошо, па бидете предводници во поглед на ова, и не бидете последни во тоа.“

Постојат три видови на правда:
1.Вид на права, е правдата помеѓу Аллах, с.в.т. и човекот, односно казната и наградата која Аллах, с.в.т., ги применува на човекот кон неговите дела и активности. Со други зборови кажано, за било кое направено дело било тоа добро или лошо, Аллах, с.в.т., ќе даде содветна казна или награда. Ако би било поинаку, тогаш тоа би подразбирало неправда и повреда на правата поради неисправната Аллахова, с.в.т., постапка кон Неговите створенија, а тоа е својство кое Аллах, с.в.т., не може да го има.
2.вид на правда, е правдата помеѓу луѓето, а тоа значи дека секој мора да ги почитува индивидуалните и друштвените права на другите и да делува во склад со исламските закони. Ова се нарекува друштвена правда. Во низа Пратеникови, с.а.в.с., хадиси овие права се набројани на следниов начин: „Секој верник кон својот брат верник има 30 должности кои не спаѓаат од него сè додека не ги изврши или сè додека тој не се ослободи од извршувањето. Тие должности се:
- да ги простува неговите погрешки
- да биде милозлив и добар кон него ако се наоѓа во туѓа земја,
- да ги покрива неговите срамови,
- да му ги пружи рацете на спасот кога снеможе,
- да го прими неговото извинување,
- да не дозволува да го озборуваат,
- да истрајува давајќи му совети,
- да го чува неговото пријателство,
- да го чува она што му е доверено на чување,
- да го посетува кога е болен,
- да присуствува на неговото џеназе (погреб)
- да се отповика на негов повик,
- да прима негови подароци,
- да му благодари на неговата добрина,
- да му биде благодарен на неговата помош,
- да ги чува неговата чест и имот,
- да му удоволи на неговите потреби,
- да настојува да ги решава неговите проблеми,
- кога ќе кивне да му рече јерхамукеллах, т.е. Аллах да ти се смилува,
- да му укаже на она што го изгубил,
- да му возврати на селам,
- исправно да го интерпретира она што го зборува,
- да го прифати неговото добротворство,
- да му верува кога се колне,
- да има пријателски, а не непријателски став кон него, да му помогне бил тој насилник или жртва на насилство, (под помагање на насилникот се подразбира да се одврати особата од чинењето насилство, а помагање на жртвата на насилство, да се заштити од насилство и да се помогне во обезбедување на неговите права).
- да не се чувствува одвратност и досада кон него,
- да не го остава на цедило,
- да му се посакува секое добро како што се сака за себе и да не му се сака зло како што не се сака ни за себе.
3.вид на правда, е правдата помеѓу мртвите и живите. Овој вид правда налага:
- живите да ги споменуваат умрените по добро,
- да ги подмират нивните долгови,
- да постапуваат по нивните опораки,
- да чинат дова за нив,
- да делат садака, барајќи од Аллах, с.в.т., да им прости и да прават добри дела сеќавајќи се на нив.
На крајот од овој дел на излагање, заклучокот кој би можеле да го изведеме би бил, правдата значи комплетна власт на умот над сите други особини и моќи на човечката душа, така да сите бидат усмерени во правец на постигнувањето на конечната цел на човечкото совршенство и конечното приближување на Аллах, с.в.т. Со други зборови, умот е владател на телото.
Втор заклучок кој би можел да се изведе е тоа дека никој не може да поправа други луѓе се додека човекот не се поправи самиот себе, односно, ако поеднинецот не е во состојба да направи во него самиот да преовладува правдата како ќе може да ја воспостави меѓу другите луѓе (пословни партнери, челенови од семејството, граѓаните и друштвото во целина)? Заради тоа на самоодгојувањето треба да му се посвети клучно внимание и да му се даде неопходен приоритет над сето останато што е неможно без морални делувања.
Го молиме Аллах, субханеху ве теала, да бидеме од оние кои ќе работат според ови три видови на правда и во тоа да нè направи искрени.


______________________________________________

Muwehhid

avatar
Модератор
Модератор
Во Името На Аллах џ.ш Милостивиот , Самилосен!

Аллах џ.Ш. бара да се почитува сечие право и тоа



Што се работи чесно да се сработи и на блиските да
им се доделува, а расипаноста и насилството и се
Што е одвратно забранува, пораката да ја примате
Тој ве советува.
(Кур,ан: 16 ;90)


Некоја жена од племето Бену Мехзум, роднина на ХаШимиите, се излажила и
украла. Честитиот асхаб Уссаме се завзел за неа кај Аллаховиот Пратеник
со молба да и се опрости тој престап.


Еве Што му рекол Ресуллуллах савс:
Верувајте, кога и мојата мила Ќерка Фатима би направила кражба, јас за тоа би и ја отсекол раката.

О, верници,должностите кон Аллах изврШувајте ги


и правилно сведочите! Нека мрзењето Што го носите
кон некои луЃе никако не ве наведе да бидете неправедни! Бидете
праведни, тоа е најблиску до честитоста. И плаШете се од Аллах, бидејЌи
Аллах добро знае она Што го правите.

(Кур,ан; 5:Cool

Зборовите на Господарот твој се највредна вистина и
правда; Неговите Зборови никој не може да ги измени и Тој се слуШа и се
знае.


(Кур,ан; 6 : 115)

Тој навистина не ги сака оние Што прават неправда.


(Кур,ан; 42 :40)


Се пренесува дека некој човек, Евреин, сака да го провери на ресулуллах
савс. Купил кај Аллаховиот Пратеник савс хурми, однапред исплатувајЌи му
го договорениот износ, со точно одредување на времето за испорака.



Два дена пред одреденото време, Евреинот ја побарал договорената
испорака и започнал да го навредува на Мухаммед савс. Зарем нема да ми
го исполнеШ моето право, Мухаммеде!? Вие, наследниците на Абду-л-Муталиб
навистина не ги почитувате одредените рокови.



Тука бил присутен Омер р.а. Тој бил навреден од неправедната постапка на
Евреинот и сакал да го нападне. Мухаммед савс му се обратил на Омер
р.а.: Ние двајца Ќе ги реШеме несогласувањата на друг начин. Омере,
зоШто не ме предупредиШ свесно да ја исполнам својата обврска, а од него
не побараШ чесно и вистинско помнење? Појди со него и исполни му го
барањето, рекол Пратеникот савс враЌајЌи му ги парите на Евреинот.



На договорениот износ дополни му иШте 20 саи за стравот Што го претрпил да не го загуби влогот.


Евреинот бил восхитен од постапката на Аллаховиот Пратеник савс и воодуШевено реШил да прими ислам.

Знаел Аллаховиот Пратеник савс дека врз праведноста почива стабилноста
на една човечка заедница. Без правда нема ниту среЌа, ниту добрина.
Затоа, следејЌи ја Аллаховата наредба, во Исламската заедница во Медина
владеела беспрекорна правда.



Личноста, човечкото достоинство, имотот на секој поединец, неговата
слобода и сл. Во тие денови на вистинскиот ислам потполно биле заШтитени
и безбедни.



Мухаммед савс пред неговата смрт рекол: Ако некогаШ сум удрил некого по
грб, еве го мојот грб да ми возврати; ако некогаШ некого сум навредил,
еве ја мојата чест нека ми возврати; ако некогаШ сум зел нечие добро,
еве сега нека земе од моето добро.



Во времето на хазрети Омер р.а., вториот халифа, некои муслимани
запоседнале земјиШте на некој евреин и тука изградиле џамија. Кога Омер
р.а. слуШнал за таквата постапка, наредил да се урне џамијата и да се
врати тоа земјиШте на нејзиниот прв сопственик - Евреинот.


Интересна е забелеШката на Омер син на Абду-л-Азиз (717-720) за време на неговиот халифат за постапката со немуслиманите.

Пренесува Ибн Сад:


Во името на Аллах, милостивиот, Сомилостен! Од робот на Аллаховиот
наредник на верниците, Омер син на Абду-л-Азиз, на гувернерот Адијј ибн
Артат и на верниците околу него. Мир нека биде на вас! Ви испраЌаме
благослови од Аллах, освен кого друг бог нема.

Внимавајте убаво на положбата на Штитениците (немуслиманите) и кон нив
однесувајте се со љубов. Ако некој од нив дочека старост, а нема
средства, вие сте тие Што за него морате да се грижите. Ако тој има
браЌа по род, барајте од нив да се грижат за него. Казнете го оној Што
Ќе им направи некакво зло.



Исто така, ако имате роб, кој Што дочекал старост, вие морате да се
грижите за него, додека не умре или додека не го пуШтите на слобода.


Мир со вас!

ќе се потсетиме на еден многу интересен настан.


Во првите години од исламските походи на муслиманската војска бил
завземен градот Емес во Сирија. Византијците се повлекле. Жителите на
градот платиле џизија. МеЃутоа, поради ситуацијата на фронтот,
муслиманската војска морала да се повлече од градот.

Водачот на муслиманската војска ја вратил примената џизија со напомена
дека муслиманите не се во состојба да го Штитат градот, па би било
неправедно да ги задржат примените пари. Жителите во градот со солзи на
очите ја примиле таа вест. Жалеле Што заминува муслиманската војска, а
доаЃа нивната, византиска. Тоа било прекрасен пример за исламска
праведност.



Еден ден хазрети Омер р.а. примил некој христијанин додека се одржувала
хутба. Христијанинот доШол да тужи некои муслимански цариници на
границата, кои Што наводно го оШтетиле. Омер р.а. ја задоволил правдата
надоместувајЌи му ја Штетата на христијанинот Што се жалел.



Мухаммед савс му наредил на судијата Неџран ебу Убејда: Суди им секогаШ праведно!


Аллаховиот Пратеник савс препорачал сидијата да не носи пресуди додека е во налутена состојба.

Ебу Бекир, нека биде Аллаховиот благослов на него, превземајЌи го
халифатот му се обратил на народот со овие зборови: Ме поставивте за ваШ
владател, но тоа не значи дека сум јас најдобар меЃу вас. Ако работам
исправно, помогнете ми.



Ако греШам, исправете ме.Покорувајте ми се , додека јас се покорувам на
Аллах џ.Ш. и на Неговиот Пратеник савс. Ако престанам да му се покорувам
на Аллах џ.Ш. и на Неговиот Пратеник савс, ваШа обврска е повеЌе да не
ми се покорувате.



ЕШ-шеби известува за изјавата на шурејх којШто рекол: >Кога халифот
Омер р.а. ме именуваШе за судија, ми рече: - Суди спрема она Што Ќе го
најдеШ во Аллаховата Книга.



Ако не најдеШ ниШто во Алаховата книга, суди спрема она Што Ќе го најдеШ
во постапките и одлуките на Ресулуллах савс, ако ниШто не најдеШ во
постапките и одлуките на Ресулуллах савс, тогаШ суди спрема одлуките на
правоверните имами; а ако пак и тука ниШто не најдеШ, потруди се да
пресудиШ спрема твојот здрав разум, а при тоа советувај се со луЃето,
кои Што знаат и кои Што се побожни.



Учењето на исламот секаде донесува препород. Исламската правда се
покажувала во сите пори на животот. За ова твредење јасно зборуваат
историските податоци. Пред судија, за различни спорови и предмети, освен
обичните граЃани, излегувале и халифи.



Забележано е дека пред судија застанале Ебу Бекир р.а., Омер р.а., Алија
р.а., потоа и други халифи, како Абду-л-Мелик; Ел Менсур, некои
владатели на шпанија и уШте многу други. Сите нив ги повикувал кадијата
на суд и на одговорност поради разни тужби од обични граЃани, честопати и
немуслимани. Во исламот, правдата е еднаква за сите луЃе.



И затоа треба да се учиме на праведност од Аллаховата Наука. Правдата
треба да го обземе целото наШе суШтество. Треба да се биде праведен кон
својот татко, кон својата мајка, кон браЌата, сестрите, кон сикој човек.
Иманот е слаб, тука, каде Што нема праведност! И многу е важно да
бидеме праведни кон самите себе.



Ако треба, правдата треба да е и против нас, ако не сме достојни во
животот. Во името на големата цел, во името на праведноста, да се биде
против самиот себе, тоа е патот на најдобрите и со дух најголемите.



Само праведните можат да одат по сончевата патека низ која светлината
води кон соврШенство на дуШата. Аллаховата џ.Ш. милост е за оние кои Што
одат по тие патиШта. НикогаШ не смее да се заборави:



Аллах наредува сечие право да се почитува и на секој


човек да му се прави добро.
(Кур,ан: 16 : 90)


______________________________________________





О верници, плашете се од Аллах и зборувајте само вистина! Он ќе ви ги поправи делата ваши и Он ќе ви ги прости гревовите ваши. А оној кој е послушен и на Аллах и на пратеникот Негов... тој ќе однесе, секако, победа голема! 

Преглед на претходна тема Преглед на наредна тема Вратете се на почетокот  Порака [Страна 1 of 1]

Permissions in this forum:
Не можете да одговарате на темите во форумот