Ес селаму алејкум ве рахметуАллах ве Берекетуху и добре дојдовте на www.ahlu-sunnah.org.

За да се окористите од сите функции на форум, ве молиме да се регистрирате или со вашето корисничко име логирате.

Latest topics
» Alisan
Сре 11 Апр 2018, 6:03 pm by Alisan

» Намазот не е исправен (валиден) зад оној кој што ги оправдува..
Саб 18 Јун 2016, 4:40 am by muwehid

» Салават на Пратеникот Мухаммед (а.с.)
Саб 18 Јун 2016, 4:18 am by muwehid

» Менсур ал-Салими- "Спомнувајте Ме а и Јас ќе ве спомнувам (Ел-Бекара, 152)"
Пон 13 Јун 2016, 9:32 pm by Muwehhid

» Кога ќе сватеме???
Нед 12 Јун 2016, 9:34 pm by Muwehhid

» Ја сменија верата, но ја нарекуваат "ислам"
Саб 11 Јун 2016, 8:51 pm by Muwehhid

» Дали е дозволено мевлуд?
Сре 27 Апр 2016, 11:09 am by Abu Al-Amin

» Шејх Сулејман ибн Насир ел-Улван за техакум
Вто 08 Мар 2016, 12:26 am by Haqq

» Бајрам
Нед 06 Мар 2016, 2:36 pm by Haqq

» Реката на трпението и нејзините притоки
Пет 04 Мар 2016, 7:48 pm by hidzab

» Pozdrav
Пон 15 Фед 2016, 11:52 pm by Abu Al-Amin

»  шейха доктора / Тарик гураб: Вопросы и ответы о колдовстве и лечения
Нед 14 Фед 2016, 7:30 pm by nourna

» abdul fetah
Сре 03 Фед 2016, 12:02 am by Abu Al-Amin

» Хадиси на Мухаммед а.с
Сре 06 Јан 2016, 7:16 pm by medi

» Аллах нас ни е потребен
Сре 02 Дек 2015, 7:26 pm by Muwehhid

Кој е он-лајн?
Севкупно има 8 членови он-лајн :: 0 Регистрирани, 0 Скриени и 8 Гости :: 2 Bots

Никој

Најмногу членови кои го посетиле форумот воеднаш се 321 во Нед 09 Апр 2017, 12:13 am
Барај
 
 

Display results as :
 


Rechercher Advanced Search

Top posters
Muaz al Islam (1690)
 
LAUTKA (1011)
 
Muwehhid (937)
 
Келиметул-Хакк (594)
 
Muslima4Islam (589)
 
Abu Al-Amin (479)
 
Al-Ghuraba (360)
 
Monoteizam (343)
 
muharem fazli (323)
 
Haqq (253)
 

Statistics
Постојат b>1266 регистрирани членови
Најновиот регистриран член е Lorensa

Нашите членови се испратиле точно 8261 мислења in 2387 subjects

You are not connected. Please login or register

Преглед на претходна тема Преглед на наредна тема Go down  Порака [Страна 1 of 1]

1 Имам ебу Ханифа on Нед 16 Јан 2011, 7:54 pm

Abu Al-Amin

avatar
Брат
Брат
1. Дел

Имам ебу Ханифа

Имам ебу ханифа (рахимуАллах) беше еден од нај важните Алими. Ханифитскиот мезхеб е на него именуван. Роден 80. година после Хиџра (699 год.) во куфа (ирак), во 150. година посел Хиџра (767 год.) почина тој во багдад, рахимуАллах.

Неговата наука је преноси усно. Од неговите ученици, се извади нај позната книга со насловот „Фикх ел-екбер„. Ебу Ханифа, кој што небеше араб, живуваше во градот куфа (ирак), кој што беше направен главен град, од 4. Халифа Али радихуАллахуАнх. Ебу Ханифа беше еден од 4.000 Ученици на Џафер ес-Садик.

Неговото полно име е: „Ебу Ханифа ен-ну´ман ибн Тхабит, ист наречен како „ел-имам ел-азам. Името на таткому беше „Сабит„, неговиот татко, Ну´ман. Потекнува од една почитувана перзиска фамилија. Неговиот Дедо бил конвертит.

Тој е првиот имам од четирите мезхеби, и единствен од нив, кој што се брои во табиините, затоа што лично ги сретна на Асхабиите (радихуАллахуАнхум) – Ене ибн Малик, Аб Аллах ибн Аби Авфа, Сахел ибн Са´д ес-са´иди, Ебу ет-Туфајл и Амир ибн Ватхила.

Ебу Ханифа беше првиот од алимите во исламот, кој што ги анализира на исламските рубрики „Шериат„ и „Фикх„ и кој што ги класифицира нив во „Тахара„ (ритуална чистота), „Салат„ (Клајнање), „Зекает„ (Задолжителен данок), „Хаџ„ (Аџилак), „фаради„ (Наследство) итк. – значи во прегледлив ред, кој што многу следни алими истиот го презедоа, како „Имам Малик, Имам Шфаии, Имам Ибн Ханбел, ел Бухари, Муслим„..! Имам ес-Шафии рече за тоа: „Во Наука за исламскиот закон, сме сите деца на ебу Ханифа.„

Истиот тој беше, кој што на критериумите и условите за Аналогија (кијас), според прашања, који што не можеа јасно со куран и суннет да се одговорат, ги дефинира.

Ханефитскиот мезхеб доби големо ширење со Османскиот Имперум. Како официални мезхеб, воедно го донесоа во секоја заземена држава.

Исто така беше познат за неговата прецизност во сите верски особи, како и за неговата великодушност, искреност и побожност. Така се пренесува, дека 40 години го извршувал раношниот намаз со абдест од ночниот намаз – значи ја поминувал ноќта со клајнање, рецитирање и подсечавање на Аллах, за преку денот да предава и одговара прашања – се то тоа со мал прекин за спавање после зухур (икиндија).

Ебу ханифа го клањаше секое рано намазот во џамија и одговараше до пладен прашања на учениците негови. После пладне, им предаваше на неговите ученици / тоа до ночниот намаз (само со мал прекин, како што спомнавме). После извршување на ничниот намаз, отидуваше во својата домовина, одмараше малку, и по тоа се враќаше во џамија. Таму извршуваше ибадети, до фаџр (сабах). Овие факти се пренесени од „мис´ар бин кедаам куфи (умрен 115. год. хџ.), следнебник на асхабиите (р.А.) и од многу други потврден.


______________________________________________
Upatuvanjeto nema da se stinge bez znaenje a praviot Pat
ne bez strpljenje!
Majmoo-ul-Fataawaa , 10/40 - Sheikh-ul
Islam ibn Taymiyah


http://www.ahlu-sunnah.org

2 Re: Имам ебу Ханифа on Нед 16 Јан 2011, 9:51 pm

Abu Al-Amin

avatar
Брат
Брат
2. Дел

Имам ебу ханифа работаше на чист начин во трговија. Испрачаше роба на други места, и ги финанцираше потребите на неговите студенти од неговата зарада. Тој даваше за фамилијата негова многу пари, но истиот дел го даваше и на симорашни. Секој Петок им даваше на сиромашните по дваесет златни праичиња, со ниет за спас на душите од неговите родители. Иако куќата од неговиот учител „хамид„ била само седум улици до неговата, никогаш не дадол чекор кон таму. Кога го известиа во еден случај, дека неговите трговски партнери, нивните пари не ги одзеле на „халал„ начин, ги одбил нив, и 90.000 сребрени парички ин ги дадол на сиромашните, који што ги имал зарадено од таја трговија.

Во една прилика, ги имале крадци на селата покрај куфа нападнато и им одзеле офци. Од што се плашел, дека тие офци можеат да се заколат и продават во градот, не јадол 7 години офчо месо. Толку страф имал, да не направи нешто забрането! Сите исламски обврски ги исполнувал.

Тој отиде 55 пати на аџилок. Во песледниот аџилок, влегол во кааба и извршил еден намаз, со два рекаети, во кој што целиот Куран го цитирал. После тој намаз, со плакање се молел кон Аллах, Возвишениот: „О Создатителу мој! Јас не бев во стање, добро да ти служам. Но добро сватив, дека со самиот разум неможе Ти да се забележиш. Опростимиги моите грешки според ова дознавување!„ Имам азам го цитираше куранот обично еднаш во денот и еднаш во ноќта.

Во калифитското време на „мерван бин мухаммед„, му го понуди „језид бин амр„ (гувернер) местото за главниот судија во куфа. Затоа што имаше голема побожност и големо знаење, како и голема интелигенција, се плашеше, правата од луџето да не ги штити. затоа, понуденото место го одби. По наредба на Језид, доби неговото нобло тело, 110 удари со камшик. Другиот ден нареди „језид„ да го извадаат од затвор, и да го донесат кај него, каде што поново ја потврди понудата негова, за тоа судиско место во куфа. Ебу ханифа му рече: „Оставиме да земам совет од некого!„ – и на тоа, доби дозвола. Ебу ханифа отиде во мекка, каде што остана пет или шест години.

Во други пренесувања се вели, дека имам ебу ханифа пофтроно и пофторно ја одбиваше понудата за судија и според тоа, повеќе пати го казнеа со камшик, дур почина на неговите рани.

Ебу ханифа почина во 150. хиџретска година со 70 години во багдад. На неговиот погреб имаа 50.000 луџе присутни. Таму е закопна, во една џамија, која што е на него именувана.


______________________________________________
Upatuvanjeto nema da se stinge bez znaenje a praviot Pat
ne bez strpljenje!
Majmoo-ul-Fataawaa , 10/40 - Sheikh-ul
Islam ibn Taymiyah


http://www.ahlu-sunnah.org

3 Re: Имам ебу Ханифа on Пон 28 Мар 2011, 5:25 pm

Muwehhid

avatar
Модератор
Модератор
Во Името На Аллах џ.ш Милостивиот, Самилосен!


Имам ебу Ханифа
Бил факих (научник за фикхот, исламското право) и алим (научник) на целиот уммет (заедница, народ). Голем имам (предводник). Бил побожен и аскет, и го краселе многу убави особини. Бил роден во Куфа, а по потекло бил Персиец. Тој бил еден од истакнатите имами и основач на ханефискиот мезхеб (правна школа), еден од четирите најголеми мезхеби, познати и признати во целиот исламски свет. Бил роден во 80 хиџретска година, а умрел во 150 х.г. во Багдад, каде што е и закопан.

Едно време се занимавал со трговина на свила и ткаенини. Во тоа време бил познат по искреноста, побожноста и убавото постапување со работните партнери како и кон своите работници.

Со наука почнал да се занимава по препораката на имамот Шаби. Прво почнал да го изучува илмул-келам (наука со која по пат на аристотеловата логика и грчката филозофија се проучува исламското верување - акида). Меѓутоа, кога дознал дека претходните научници одвраќала од тоа и кога ги увидел опасностите во кои води илмул-келамот, почнал да присуствува на кружоците на фикхот и хадисот (исламското право и изреките на Пратеникот Мухаммед, нека е Божјиот мир над него). Имал многу голема волја за учењето, голема моќ за помнење и исклучиво добро разбирање на проблемите и извлекување на шеријатските прописи. Поради сето тоа Ебу Ханифе се истакнал и ги надмашил своите колеги.

Еден од неговите најистакнати учители, кој можеби највеќе влијаел на него бил имамот Хаммад ибн Ебу Сулејман. Се вели дека доживеал четворица асхаби (придружници на Мухаммед, првата генерација муслимани), но дека со никого од нив не се сретнал и од никого од нив директно не зел знаење. Некои велат дека сепак дошол во контакт со Енес ибн Малик, р.а. Бил муџтехид (исламски мислител) и давал фетви (исламски правни решенија) во времето на табиините (втората генерација муслимани). Знаење земал од Омер, Алија и Ибн Месуд, индиректво, преку нивните ученици.

Од него земале знаење: Абдуллах ибн Мубарек, Веки ибн Џерах, Ебу Јусуф, Мухаммед ибн Хасан еш-Шејбани и други.



Особини и ибадет (обожување)

Ебу Ханифе бил учен, вреден, аскет, побожен, богобојазен, кроток и понизен кон Возвишениот Аллах. Ебу Јусуф за него вели: „Беше многу побожен и одлучен во спречувањето на чинењето харами (забранети дела). За исламот не го говореше тоа што не го знаеше. Многу ја сакаше покорноста, а ја презираше непослушноста кон Возвишениот Аллах, џ.ш. Ги избегнуваше оние кои го сакаа дуњалкот (овој свет, материјализмот), и не копнееше кон овосветските вредности. Знаеше долго да молчи и не беше дрдорлив и зборлив.“

Постојано размислувал за науката. Кога би бил прашан за нешто, кога би знаел, исправно би одговорил. Во спротивен случај со аналогија би дошол до вистината и би ја прифаќал, корејќи се самиот себеси. Бил многу дарежлив и во науката и во материјалната смисла. Не бил зависен од никого. Бил далеку од гибетот (оговорањето), а кого и да спомнел, го спомнувал по добро...

Со сопствената заработка се издржувал, а материјално им помагал на научниците и на останатите луѓе. Не се смирувал со неправдата на владетелите. Многу пати извршил хаџџ (аџилак) и умра (обред сличен на аџилакот, но вон времето за аџилак), многу време поминувал во обожувањето на Аллах, клањал нафиле (доброволен) намаз ноќе, така што поради тоа долго стоење во намазот (молитвата) бил наречен „столб“. Зехеби наведува дека тој 30 години ги поминувал ноќите учејќи го целиот Куран на само еден рекат (еден дел од молитвата). Неговото плачење навечер толку би се чуло, што соседите го сожалувале. Аллах да му се смилува.


______________________________________________





О верници, плашете се од Аллах и зборувајте само вистина! Он ќе ви ги поправи делата ваши и Он ќе ви ги прости гревовите ваши. А оној кој е послушен и на Аллах и на пратеникот Негов... тој ќе однесе, секако, победа голема! 

Sponsored content


Преглед на претходна тема Преглед на наредна тема Вратете се на почетокот  Порака [Страна 1 of 1]

Permissions in this forum:
Не можете да одговарате на темите во форумот