Ес селаму алејкум ве рахметуАллах ве Берекетуху и добре дојдовте на www.ahlu-sunnah.org.

За да се окористите од сите функции на форум, ве молиме да се регистрирате или со вашето корисничко име логирате.

Latest topics
» Намазот не е исправен (валиден) зад оној кој што ги оправдува..
Саб 18 Јун 2016, 4:40 am by muwehid

» Салават на Пратеникот Мухаммед (а.с.)
Саб 18 Јун 2016, 4:18 am by muwehid

» Менсур ал-Салими- "Спомнувајте Ме а и Јас ќе ве спомнувам (Ел-Бекара, 152)"
Пон 13 Јун 2016, 9:32 pm by Muwehhid

» Кога ќе сватеме???
Нед 12 Јун 2016, 9:34 pm by Muwehhid

» Ја сменија верата, но ја нарекуваат "ислам"
Саб 11 Јун 2016, 8:51 pm by Muwehhid

» Дали е дозволено мевлуд?
Сре 27 Апр 2016, 11:09 am by Abu Al-Amin

» Шејх Сулејман ибн Насир ел-Улван за техакум
Вто 08 Мар 2016, 12:26 am by Haqq

» Бајрам
Нед 06 Мар 2016, 2:36 pm by Haqq

» Реката на трпението и нејзините притоки
Пет 04 Мар 2016, 7:48 pm by hidzab

» Pozdrav
Пон 15 Фед 2016, 11:52 pm by Abu Al-Amin

»  шейха доктора / Тарик гураб: Вопросы и ответы о колдовстве и лечения
Нед 14 Фед 2016, 7:30 pm by nourna

» abdul fetah
Сре 03 Фед 2016, 12:02 am by Abu Al-Amin

» Хадиси на Мухаммед а.с
Сре 06 Јан 2016, 7:16 pm by medi

» Аллах нас ни е потребен
Сре 02 Дек 2015, 7:26 pm by Muwehhid

» Аллах нас ни е потребен
Сре 02 Дек 2015, 7:26 pm by Muwehhid

Кој е он-лајн?
Севкупно има 7 членови он-лајн :: 0 Регистрирани, 0 Скриени и 7 Гости

Никој

Најмногу членови кои го посетиле форумот воеднаш се 321 во Нед 09 Апр 2017, 12:13 am
Барај
 
 

Display results as :
 


Rechercher Advanced Search

Top posters
Muaz al Islam (1690)
 
LAUTKA (1011)
 
Muwehhid (939)
 
Келиметул-Хакк (594)
 
Muslima4Islam (589)
 
Abu Al-Amin (479)
 
Al-Ghuraba (360)
 
Monoteizam (343)
 
muharem fazli (323)
 
Haqq (253)
 

Statistics
Постојат b>1264 регистрирани членови
Најновиот регистриран член е dekio

Нашите членови се испратиле точно 8262 мислења in 2388 subjects

You are not connected. Please login or register

Преглед на претходна тема Преглед на наредна тема Go down  Порака [Страна 1 of 1]

Abu Al-Amin

avatar
Брат
Брат
Прашање:

„Нафи пренесува, дека абудллах ибн-умар (р.А.) никогаш над џеназе не ја цитирал (на ал-фатиха).„ (мувата од имам малик р.А.)

Одговор:

Секоја благодарност му припаџа на Аллах.

Пренесувањето на цитираниот хадис го исполнува нај високит степен на сигурност. Имам малик пренесува во ал-мувата (број 535) од нафи од ибн умар – и ова е тоа, што некои научници го нарекуваат „ас-силсила адх-дхахабија (златниот ланец)„, кој што се гледа како нај сигурен или еден од нај сигурните иснади (ланци).

Текстот гласи вака: „Се пренесува од нафи, дека абд-аллах ибн умар никогаш неја цитирал.„

Значењето на зборовите „неја цитирал„ значи, дека на отворувачката на книгата (ал-фатиха) или нешто друго цитирал. Ова е една од нај познатите прашања, кои што меџу исламските научници предизвикува несогласност. Некои од нив се на стаф, дека е столб или суштински дел од џеназе намаз, другите викаат дека неје столб или мустахаб (доброволен предлог) од намазот.

Но имаат и такви, кои што се на средниот стаф и викаат, дека е мустахаб, но не облигаторно. Тој е видот на шеих ал-ислам ибн тејмија (раихумАллах), кој што рече: „Научниците беја на различни стафови во врска со читање на куран на џеназе намаз. Речено е, дека во никој случај неје мустахаб, како што беше видот на абу ханифа и имам малик. И речено е, дека е морално ал-фатиха да се чита, како што беше стафот на некои современци од имам аш-шафии како и имам ахмад ханбали. Исто така е речено, дека рецитирањето на ал-фатиха на џеназе намаз е суннах, но оставањето нејзино како и упатување на дова без рецитирање e дозволено. Тој е коректниот вид.„
(Ал-фатава ал-кубра 2/121)


Но сето ова личи – а вистинското знаење му припаџа единствено на Аллах – дека цитирањето на ал-фатиха е столб или еcнциален дел од џеназе намаз. Тоа спаџа под општите зборови на ресулАллах : „Нема намаз за тој, кој што не ја цитира отворувачката на книгата.„ (бухари 714; муслим 595) –

Можда поради баш таја причина ибн аббас (р.А.) ја цитираше неа на џеназе намаз по некогаш гласно, дека ибн умар го следеше другиот стаф како што видовме, иако e суннах во тој намаз да се цитира таја негласно. И можда сакаше со тоа да даде пример, дека на џеназе намаз треба да се цитира (ал-фатиха).„ Кога беше прашан за тоа одговори: „За да знаете, дека е тоа суннах (сунет).„ (Бухари 1.249)

Неговат изјава, дека тоа било суннах, незначи дека е мустахаб, него, дека било начинот на ресулАллах Tоа значи, дека тој ја цитирал на џеназе намаз.

Шеих ибн утејмин (рахимуАллах) рече: „Ал-фатиха е столб и есенциaлен дел од џеназе намаз, затоа што ресулАллах рече: „Нема намаз за тој, кој што не ја цитира отворувачката на книгата.„ – а клајнање џеназе, спаџа под намаз, затоа што Аллах вели (приближно значење): „И (о мухаммед) немој никогаш (џеназе намаз) да клањаш над некого од нив (мунафиците), кој што почина...„ [9:84]. Значи Аллах го нарекува тоа „намаз„ (арапски: салах). И Ибн аббас (радихуАллаху Анх) ја цитираше на ал-фатиха на џеназе намаз и велеше: „За да знаете, дека е суннет.„ (Шњарх ал-мумти 5/401)

Шеих абд ал-азиз ибн бин баз (рахимуАллах) беше прашан: „Која е исламската одлука за цитирањето на ал-фатиха на џеназе намаз?„

Тој одговори: „Облигаторно е, како што пејгамберот вели:Клањате, како што ме видовте како клањам.„ И тој рече: „Нема намаз за тој, кој што не ја цитира отворувачката на книгата.„

А Аллах се знае нај добро!

Извор: Islam-QA.com (Прашање број. 72221)


______________________________________________
Upatuvanjeto nema da se stinge bez znaenje a praviot Pat
ne bez strpljenje!
Majmoo-ul-Fataawaa , 10/40 - Sheikh-ul
Islam ibn Taymiyah


http://www.ahlu-sunnah.org

Келиметул-Хакк

avatar
Талиб
Талиб
Се гледа дека живееш надвор од Македонија и дека си од село од Македонија. Ха Ха Ха!!
Имаш катастрофални граматички грешки, полош во пишување си и од мене!!
Ова е само малку шала, ништо не мислам лошо!!!
Ама само така интересна е странава што ја имаш најдено има многу реаботи интересни..

Келиметул-Хакк

avatar
Талиб
Талиб
Dženaza-namaz je kolegijalna obaveza,(fardu
kifaje).Ko porekne njenu legitimnost izlazi iz islama i smatra se otpadnikom od
vjere po konsenzusu islamskih učenjaka.



Dženaza-namaz se shodno načinu obavljanja uveliko
razlikuje od propisanih namaza,jer nema rukua,sedžde i tešehuda.Pored toga što
je djelimična obaveza,njena odlika je veoma značajna i veliki je propust
ostaviti dženazu-namaz.



Ebu-Hurejre prenosi da je Allahov Poslanik
s.a.v.s.,rekao:''Ko prisustvuje dženazi sve dok se ne obavi namaz,njemu pripada
kiratun; a ko prisustvuje i ukopu,njemu pripadaju dva kiratuna.'' ''Šta su to
dva kiratuna?''-upita neko. ''Kao dva velika brda'',reče Poslanik s.a.v.s. -U
drugoj predaji Vjerovjesnik,s.a.v.s.,kaže da je manje od ova dva brda kao Uhud.
U jednoj verziji stoji:''...svako od njih je veće od Uhuda.



Ovo je nagrada onima koji klanjaju
dženazu-namaz.Što se tiče mejita njemu,također,pripada nagrada zbog dove koju
mu čine.



Aiša r.a.,prenosi da je Allahov
Poslanik,s.a.v.s.,rekao:''Ako jednom muslimanu klanja dženazu-namaz drugih
stotinu muslimana,doveći za njega,Allah će im primiti njihovu dovu.U drugoj
verziji koju prenosi Ibn-Abbas stoji:''Ako jednom muslimanu klanja dženazu
četrdeset ljudi,koji Allahu ne pripisuju druga,Allah će primiti njihovo
zagovorništvo (tj.dovu).Malik b.Hubejre kaže da je Allahov
Poslanik,s.a.v.s.,rekao:''Ako nekom muslimanu klanja dženazu tri safa
ljudi,Allah će ga uvesti u Džennet.'' Kada bi Malik b. Hubejre klanjao nekome dženazu
sa malo ljudi,podijelio bi ih u tri safa. U jednoj predaji se navodi da je
Ebu-Umame rekao:''Allahov Poslanik,s.a.v.s.,je klanjao dženazu-namaz sa još
sedam ljudi. U jednom safu su bila tri čovjeka,a u druga dva po dvojica.



Imam Ševkani tvrdi:''Safom se smatraju najmanje
dvojica,a nema najviše granice.



Što se tiče samih safova,treba da budu poravnati
i upotpunjeni,kao kod propisanih namaza.Džabir kaže da je
Poslanik,s.a.v.s.,klanjao dženazu Nedžašiji a ashabi su se poredali iza njega u
dva safa.Na osnovu ovog hadisa,imam Buhari je u svom ''Sahihu'' naslovio
cjelinu:''Safovi za dženazu-namaz.'' Slično ovome naslovili su Ebu-Davud i
Nesai.Ibn-Munzir je naslovio poglavlje:''Naredba stajanja u safove za
dženazu.Imam Attar kaže:''Safovi se ravnaju i zbijaju,kako za propisane
namaze,tako i za dženazu-namaz.Ibn-Džarud i Ibn-Kudame kažu:''Sunnet je
poravnati safove za dženazu.



Način obavljanja dženaze-namaza


Nakon ravnanja safova,imam (ili ko klanja dženazu
namaz) staće u pravcu meijtove glave,ako je mejit muško,a u pravcu kukova ako
je žensko.



Enes b. Malik prenosi da bi Allahov
Poslanik,s.a.v.s.,stao u pravcu glave ako se radi o muškarcu a u pravcu kukova
ako se radi o ženi. Semure b. Džundub,r.a.,kaže:''Klanjao sam za
Poslanikom,s.a.v.s.,dženazu-namaz ženi koja je umrla u nifasu,pa je stao u
pravcu njenih kukova.''



Ovo mišljenje zastupa većina učenjaka šafijske i
učenjaci hanbelijske pravne škole.



Ovo je stav imama Ebu-Hanife po jednoj
verziji,Ibrahima en-Nehaija,Ibn-Munzira,Tahavija,Ibn-Hazma,Ševkanija,Ishaka,Ibn-Usejmina,Sejjida
Sabika i Albanija.



Što se tiče hanefijske pravne škole,poznato je i
odabrano mišljenje da imam stoji u ravnini mejitovih grudi bez obzira na
spol.Imam Malik smatra da će imam stati u ravnini kukova ako je mejit
muškarac,a u ravnini ramena ako je žena.



Međutim,najpreče od spomenutih je prvo mišljenje
koje se zasniva na vjerodostojnom hadisu,dok drugi stavovi nemaju validnih
argumenata.



Za dženazu,kao i za propisane namaze,uvjetuje se
nijjet,abdest,okretanje prema kibli,pokrivanje stidnih mjesta,čistoća odjeće i
mjesta na kome se klanja.



Nakon nijjeta dignuće se ruke u ravnini ušiju ili
ramena i donijeti početni tekbir. Islamski učenjaci su složni na dizanju ruku
kod početnog tekbira.



Zatim će se staviti desna ruka po lijevoj na
prsa,o čemu je bilo govora u posebnom djelu.Nakon toga će se proučiti
El-Fatiha. Talha b. Abdullah b.Avf kaže:''Klanjao sam sa Ibn-Abbasom
dženazu-namaz,pa je proučio El-Fatiha i rekao:''Neka znaju da je učenje
El-Fatihe sunnet.''

Na osnovu ove predaje imam Buhari je naslovio
poglavlje:''Učenje El-Fatihe na dženazi.'' Poznati ashab Ebu-Umame je
rekao:''Sunnet je na dženazi-namazu nakon prvog tekbira proučiti El-Fatiha u
sebi.''

Citirane predaje ukazuju da je učenje El-Fatihe
na dženazi sunnet,jer kada ashab kaže da je nešto od sunneta,to se smatra
praksom Poslanika,s.a.v.s.,po mišljenju izrazite većine učenjaka islamske
jurispudencije.

Imam Šafija zapaža:''Kada ashab kaže da je nešto
sunnet,onda se to odnosi na Sunnet Poslanika,s.a.v.s.''

Neki učenjaci smatraju da se uz El-Fatihu može
učiti (kratka) sura,jer se u jednoj verziji Ibn-Abbasove predaje navodi da je
učio El-Fatihu i suru,potom rekao da je to sunnet i istina.

Imam Ibn-Munzir kaže:''Nakon prvog tekbira uči se
El-Fatiha.Ako se prouči i kratka sura lijepo se postupilo.'' Učenje El-Fatihe
na dženazi je stav skupine ashaba i tabiina.

Zastupaju ga šafijski i hanbelijski
pravnici.Odabrali su ga:imam Davud i Ibn-Hazm,osnivači bukvalističke pravne
škole,Ishak,Ševkani,Abadi,Mubarekfuri i drugi.

Što se tiče učenjaka hanefijske pravne škole i
imama Malika,oni smatraju da se na dženazi ne uči ništa iz Kur'ana,već se
zahvaljuje Allahu i dovi za mejita.Ovo mišljenje,takođe,zastupa jedna skupina
ashaba i tabiina.Međutim hanefijski pravnici dozvoljavaju učenje El-Fatihe sa namjerom
dove,a ne sa namjerom učenja Kur'ana.

Učenjaci koji ne dozvoljavaju učenje El-Fatihe
dokazuju to predajom u kojoj se navodi da je Ibn-Mesud rekao:''Allahov
Poslanik,s.a.v.s.,nije ukazao na učenje Kur'ana na dženazi.'' Ova,dakako,slaba
predaja negira učenje Kur'ana na dženazi-namazu,dok verzije Ibn-Abbasa i
Ebu-Umame to potvrđuju.Svakako da onaj ko potvrđuje ima dodatno znanje koje je
skriveno onome koji negira.Također,predaja Ibn-Mesuda ne može se kategorički
pripisati Poslaniku,s.a.v.s.,za razliku od predaja Ibn-Abbasa i Ebu-Umame koji
su kazali da je učenje Kur'ana (El-Fatihe) na dženazi sunnet.

Smatram,a Uzvišeni Allah najbolje zna,da je
dozvoljeno učenje El-Fatihe na dženazi-namazu.Onaj ko uz El-Fatihu prouči i
kratku suru postupio je,također,po vjerodostojnom sunnetu,kako kaže
Ibn-Munzir,iako je kod islamskih učenjaka uglavnom poznato učenje samo
El-Fatihe.

Što se tiče učenja dove prije El-Fatihe,većina
učenjaka hanefijske pravne škole,Sufjan es-Sevri i Ishak,to smatraju pohvalnim.

S druge strane,većina šafijskih i hanbelijskih
pravnika smatraju da se ova dova neće učiti.Ibn-Munzir kaže:''Nema predaja da
su Poslanik,s.a.v.s.,ashabi i tabiini učili ovu dovu nakon tekbira.Ko je
prouči,ne zalužuje ukor.'' Učenje ili ostavljanje ove dove ne utječe na
ispravnost dženaze-namaza,iako je po mome mišljenju,preče ostaviti njeno
učenje,jer to nisu praktikovale odabrane generacije,a Allah najbolje zna.



Nakon proučene El-Fatihe (i sure ko
želi),donijeće se drugi tekbir sa ponovnim dizanjem ruku,kao kod početnog
tekbira.U jednom hadisu stoji da je Ibn-Omer rekao:''Allahov
Poslanik,s.a.v.s.,dizao je svoje ruke pri svakom tekbiru kada bi klanjao
dženazu.'' Međutim,ispravno je,kako tvrde hadiski stručnjaci,da je Ibn-Omer
dizao svoje ruke pri svakom tekbiru dženaze,s tim da nema ispravnog hadisa koji
potvrđuje ili negira dizanje ruku na dženazi.Prenosi se od Ibn-Abbasa da
je,također,dizao svoje ruke pri svakom tekbiru dženaze-namaza.Dizanje ruku pri
svakom tekbiru prenosi se također od Omera i Enesa,ali sa slabim lancem
prenosilaca.Ovo mišljenje zastupaju brojni tabiini kao što su:Kajs
b.Ebi-Hazim,Nafia b.Džubejr,Ibn.Sirin,Hasan el-Basri,Ata,Mekhul,Ez-Zuhri,Omer
b.Abdul-Aziz,Vehbe b.Munebbih i drugi.



Imam Tirmizi kaže:''Islamski učenjaci se razilaze
po ovom pitanju.Većina ashaba i drugih učenjaka smatraju da se dižu ruke pri
svakom tekbiru dženaze namaza.''Pored spomenutih ovo mišljenje zastupaju:Imam
Ebu-Hanife (po jednoj verziji),imam Malik (iako neki malikijski učenjaci u
drugim verzijama prenose suprotno
tome),El-Evzai,Šafija,Ahmed,Ibn-Mubarek,Ishak,Ibn-Munzir,učenjaci šafijske i
hanbelijske pravne škole.



Drugi dio islamskih učenjaka smatra da se neće
dizati ruke osim pri početnom tekbiru.Dokazuju to hadisom u kome Ebu-Hurejre
kaže da je Poslanik,s.a.v.s., klanjao dženazu i digao svoje ruke pri početnom
tekbiru,zatim stavio desnu po lijevoj ruci.Pored svoje slabosti,ova predaja
nije jasno potvrdila da je Allahov Poslanik,s.a.v.s.,dizao svoje ruke na
dženazi samo pri početnom tekbiru.Od Ibn-Abbasa se prenosi također sa slabim
lancem prenosilaca,da je Poslanik,s.a.v.s., dizao svoje ruke na dženazi samo
pri početnom tekbiru.Ovo mišljenje zastupaju Ibrahim en-Nehai,Hasan
b.Ubejdullah en-Nehai,Suvejd,Eban b.Osman i drugi tabiini.Ovo je,također,stav
imama Sufjana es Sevrija,većine učenjaka hanefijske pravne škole,Ibn-Hazma i
Ševkanija.Od savremenih učenjaka odabrao ga je šejh Albani.



Nakon citiranih mišljenja sa dokazima,smatram,da
je poželjno dizati ruke pri svakom tekbiru kod dženaze-namaza,zbog
vjerodostojnih predaja od ashaba,a Allah najbolje zna.



Zatim će se (nakon drugog tekbira),donijeti
salavati na Poslanika,s.a.v.s.



Ebu-Umame prenosi da je jedan od ashaba
rekao:''Sunnet je na dženazi-namazu proučiti nakon prvog tekbira El-Fatiha u
sebi,zatim donijeti salavate na Poslanika,s.a.v.s.,potom doviti mejitu iskrenom
dovom nakon ostalih tekbira,ali ne učiti na njima ništa iz Kur'ana,potom
preselamiti tiho u sebi.'' U verziji koju prenosi imam Hakim stoji:''...potom
će preselamiti na jednu stranu.''



Što se tiće samih salavata od
Poslanika,s.a.v.s.,nije prenesena njihova forma.Najbolje je učiti
''Es-salavatul-Ibrahimije'' (salavati koji se uče na tešehudu), jer su oni
najpotpuniji i najvrijedniji.Ako bi se proučili neki drugi,kraći salavati,namaz
bi,također,bio ispravan.



Nakon toga donijeće se treći tekbir i doviće se
mejitu.Dokaz tome je predhodna predaja Ebu-Umame i hadis koga prenosi
Ebu-Hurejre u kome Poslanik,s.a.v.s., kaže:''Kada budete klanjali dženazu
dovite mejitu iskrenom dovom.'' Od Allahovog Poslanika,s.a.v.s.,prenosi se
nekoliko dova koje je učio na dženazi.



<> Avf b.Malik kaže da je
Poslanik,s.a.v.s.,klanjao dženazu i dovio:''Gospodaru moj, sačuvaj ga,oprosti
mu i smiluj mu se.Podari mu počašćeno i široko mjesto (u kaburu).Očisti ga (od
grijeha) vodom,snijegom i gradom.Očisti ga od grijeha kao što se bijela odjeća
čisti od prljavštine.Podari mu bolje od njegovog prebivališta,porodicu bolju od
njegove porodice i bračnog druga boljeg od njegovog.



Uvedi ga u Džennet i zaštiti ga kaburske
patnje.'' Avf b.Malik potom reče:''Poželio sam da budem mejit kome dovi
Poslanik,s.a.v.s.''



[Allahumme,igfir lehu verhamhu ve afihi vafu
anhu,ve ekrim nuzulehu ve vessia mudhalehu.Vegsilhu bil-mai ves-seldži
vel-beredi,ve nekkihi minel-hataja kema nekkajte es-sevbel-ebejeda mined-denes.Ve
ebdilhu daren hajren min darihi,ve ehlen hajren min ehlihi ve zevdžen hajren
min zevdžihi,ve edhilhul-Džennete ve eizhu min azabil-kabr.'']



<> Ebu-Hurejre prenosi da je
Poslanik,s.a.v.s.,na dženazi učio sljedeću dovu:''Gospodaru moj,ovo je tvoj
rob,potomak tvoga roba.Svjedočio je da nema drugog boga osim Allaha i da je
Muhammed tvoj rob i poslanik,a Ti ga najbolje poznaješ.Ako je bio dobar,povećaj
mu njegovo dobročinstvo;a ako je bio loš,oprosti mu.Ne uskrati nam nagradu (za
naše prisustvovanje i klanjanje dženaze-namaza) i ne iskušaj nas nakon njega.''



[Allahumme abduke vebnu abdike kane ješhedu en la
ilahe ilellah ve enne Muhammeden abduke ve resuluke,ve ente ealemu bihi
minni.In kane muhsinen fe zid fi ihsanihi ve in kane musein fagfir lehu ve la
tahrimna edžrehu ve la teftinna badehu.'']



<> Vasile b.el-Eskea kaže da je
Poslanik,s.a.v.s.,klanjao jednom čovjeku dženazu i dovio:''Gospodaru moj,taj i
taj,(pa je spomenuo mejita po imenu) u Tvome okrilju prepušten je Tvojoj
milosti.Spasi ga kaburskih iskušenja i vatre džehennemske.Ti si istiniti koji
ispunjava svoje obećanje,Tebi svaka hvala pripada.Gospodaru moj, opro-sti mu i
smiluj mu se,o Milostivi koji mnogo praštaš.'']



[Allahumme inne fulanebe fulanin fi zimmetike ve
habli dživarike fekihi min fitnetil-kabri ve azabin-nar,ve Ente ehlul-vefai
vel-hamd.Allahumme fagfir lehu verhamhu innke Ente El-Gafurur-Rahim.'']



<> Ebu-Hurejre kaže da je
Poslanik,s.a.v.s.,dovio na dženazi sljedećom dovom: ''Gospodaru moj,oprosti
našim živima i mrtvima,prisutnima i odsutnima,malima i velkima,muškarcima i
ženama.Gospodaru moj,koga poživiš od nas,poživi ga u imanu,a koga usmrtiš od
nas usmrti ga u islamu.Gospodaru moj,nagradi nas za pravo vjerovanje i nemoj
nas odvesti na stranputicu.''



[Allahumme,igfir lihajjina ve mejjitina ve
šahidina ve gaibina,ve sagirina ve kebirina ve zekerina ve unsana.Allahumme men
ahjejtehu minna feahjihi alel-imani, ve men teveffejtehu minna fetevffihi
alel-islam.Allahumme,la tahrimna edžrehu ve la tudillena badehu.'']



<> Jezid b.Rukane prenosi da je
Poslanik,s.a.v.s.,dovio na dženazi:''Gospodaru moj,ovo je Tvoj rob potomak
Tvoje ropkinje,Tebi ne koristi njegovo kažnjavanje.Ako je bio dobar,povećaj mu
njegovu nagradu,a ako je bio grešnik,oprosti mu njegove grijehe.''



[Allahumme,abduke vebnu emetike ihtadže ila
rahmetike,ve Ente ganijun an azabihi.Fe in kane muhsinen fe zid fi ihsanihi ve
in kane musien fetedžavez anhu.'']






Učenje jedne od dova je glavni uvjet (rukn)
dženaze-namaza po konsenzusu učenjaka.






Nakon toga učiniće se četvrti tekbir i ponovo
doviti.Prenosi se da je Abdullah b.Ebi-Evfa klanjao dženazu-namaz,donio je
četvrti tekbir i nakon toga dovio.Kada je završio namaz upitao je prisutne:''Da
li ste pomislili da ću učiniti peti tekbir?''



-''Nismo,''-kazaše.Abdullah reče:''Poslanik,s.a.v.s.,donosio
je četiri tekbira na dženazi.'' Iz citirane predaje se može zaključiti da je
ovaj ashab dovio nakon četvrtog tekbira,ugledajući se na Poslanika,s.a.v.s. U
drugoj verziji ovog hadisa navodi se da je Abdullah b.Ebi-Evfa ovaj postupak
pripisao Poslaniku,s.a.v.s..






Ako se klanja dženaza djetetu nema smetnje učiti
nerednu dovu:''Gospodaru moj,učini ga zalogom nama i nagradom.''Ova dova se
prenosi od Ebu hurejre,Enesa b.Malika i Hasana el-Basrija,kao njihove rječi
(mevkufen).



[Allahumme,idžalhu lena selefen ve feretan ve
zehren.'']






Međutim,oko učenja dove nakon četvrtog tekbira
islamski učenjaci imaju podjeljena mišljenja.Većina šafijskih,neki
hanbelijski,hanefijski i malikijski pravnici smatraju učenje ove dove pohvalnim
postupkom.Odabrao ga je,također,imam Ibn-Munzir, Ševkani,šejh Sejjid
Sabik,Albani i Ibn-Usejmin.



Neki učenjaci kažu da je na ovome mjestu lijepo
učiti sljedeću dovu:''Gospodaru moj,podari nam na ovome i budućem svijetu svako
dobro i sačuvaj nas džehenemske patnje.'' To je dova koju je Allahov
Poslanik,s.a.v.s.,općenito najviše učio.''



[Allahumme,Rabbena atina fid-dunja haseneten
vekina azaben-nar.'']






Što se tiće dova koje se uče na dženazi-namazu
najbolje je praktikovati ono što je preneseno od Vjerovjesnika,s.a.v.s.
Međutim,ako Sunnetom nije pojašnjena sama forma dove,onda vrijedi pravilo
slobodnog izbora.



Imam Ševkani kaže:''U fikhskim djelima se nalaze
brojne dove koje nisu prenesene u Sunnetu Poslanika,s.a.v.s.. Najbolje je praktikovati
ono što je navedeno u vjerodostojnim predajama.'' Slično ovome rekli su šejh
Muhammed Šekiri i Ibn-Usejmin.






Da li je dozvoljeno učiniti više od četiri
tekbira za dženazu






Ibn-Ebi-Lejla kaže:''Kada bi Zejd b.Erkam klanjao
dženazu donio bi četiri tekbira. Jedanput je klanjao i učinio je pet
tekbira.Upitao sam ga zbog čega je tako postupio? Odgovorio je:''Tako je činio
Allahov Poslanik,s.a.v.s..'' Imam Nevevi u komentaru citiranog hadisa
kaže:''Ovaj hadis je dokinut.O njegovom dokidanju svjedoči konsenzus
učenjaka.'' Ibn-Abdul-Berr kaže:''Islamski pravnici su složni da se
dženaza-namaz sastoji od četiri tekbira,a ne više od toga.''Ovaj konsenzus
navode,također,imam Meverdi,Kasim i Ševkani.



Međutim,poznato je da su se ashabi razišli po
ovom pitanju.Vidimo da je Zejd b.Erkam ponekad donosio pet tekbira.Ibn-Abbas je
klanjao dženazu-namaz i učinio tri tekbira.Od Enesa b.Malika i Ibn-Sirina se
navodi da su donosili tri tekbira za dženazu-namaz.Prenosi se da je
Alija,r.a.,kada bi klanjao dženazu učesnicima Bedra donosio šest tekbira.Kada
bi klanjao ashabima donosio bi pet tekbira,a drugim ljudima bi klanjao sa
četiri tekbira.Ibn-Mesud,također,nije vidio smetnje u donošenju petog tekbira.



Nakon ovih predaja vidi se da ashabi nisu imali
jednoglasno mišljenje oko broja tekbira,čak ni u vrijeme Omera i
Ibn-Mesuda,r.a.,kako to tvrde neki pravnici,jer su Alija,Enes i drugi ashabi
nakon njih donosili više od četiri tekbira.Ibn-Rušd kaže:''Ashabi su se uveliko
razišli oko broja tekbira za dženazu-namaz.



Šejhul-islam Ibn-Kajjim,nakon što je spomenuo
neke od predhodnih predaja kaže:''Poslanik,s.a.v.s.,nije zabranio da se donose
više od četiri tekbira,već je donosio više od toga,kao i njegovi ashabi nakon
njega.Zato nema opravdanog razloga za odbacivanje i ostavljanje rada po ovim
predajama.''



Prema tome,dozvoljeno je ponekad učiniti pet
tekbira za dženazu-namaz,a ako se već treba ograničiti na jednu formu onda će
se ograničiti na četiri tekbira,jer je to bila najčešća praksa Allahovog
Poslanika,s.a.v.s.,kao i većine ashaba i tabiina.



Što se tiče tri,šest i sedam tekbira,radi se o
postupcima ashaba,pa je preče ograničiti sa na Sunnet Poslanika,s.a.v.s.,a
Allah najbolje zna.



U jednom hadisu se navodi da je
Vjerovjesnik,s.a.v.s.,klanjao dženazu Hamzi,r.a.,i donio devet tekbira.Međutim,ne
poznajemo nikoga od islamski učenjaka da je radio po ovome hadisu,a Allah
najbolje zna.Što se tiče predaje u kojoj se navodi da je
Poslanik,s.a.v.s.,klanjajući Hamzi,r.a.,dženazu-namaz donio deset tekbira,ona
je potpuno ništavna.



Zatim će se preselamiti na desnu i lijevu
stranu.Ibn-Mesud,r.a.,je rekao:''Allahov Poslanik,s.a.v.s.,praktikovao je tri
stvari koje su ljudi zapostavili.Jedna od tih stvari je preselamiti na
dženazi,kao na propisanim namazima.Ovo mišljenje zastupaju učenjaci hanefijske i
neki učenjaci šafijske pravne škole.



Većina učenjaka iz ranijih i potonjih generacija
smatra da će se preselamiti samo na jednu (desnu) stranu.



Ovaj postupak dokazuju predajom u kojoj
Ebu-Hurejre kaže:''Allahov Poslanik,s.a.v.s.,klanjao je dženazu,donio je četiri
tekbira i preselamio na jednu (desnu) stranu.Citirani hadis potvrđuje predaja u
kojoj Ebu-Umame kaže:''Sunnet je na dženazi-namazu ...preselamiti tiho u sebi
na desnu stranu.



Prenosi se od skupine ashaba da su na dženazi
predavali selam samo na jednu stranu,kao što su:Ibn-Omer,Ebu-Umame
b.Sehl,Vasile b.el-Eskan. Imam Hakim kaže:''Prenosi se u vjerodostojnim
predajama da su:Alija b.Ebi-Talib,Abdullah b.Omer,Abdullah b.Abbas,Džabir
b.Abdullah,Ibn-Ebi-Evfa i Ebu-Hurejre predavali selam na samo jednu stranu.Ovo
je,također,stav Ibn-Sirina,Hasana el-Basrija,Seida b.Džubejra,Ataa,Džabira
b.Zejda,Mekhula,Ibrahima en-Nehaija,Sufjana
es-Sevrija,Ibn-Ujejne,Ibn-Mubareka,Ahmeda,Ishaka,Vekia,učenjaka iz hanbelijske
pravne škole,Ibn-Munzira i većine islamskih učenjaka iz prvih i potonjih
generacija.



Nakon citiranih dokaza vidimo da su oba mišljenja
zasnovana na autentičnim argumentima.Možemo odabrati mišljenje imama Šefije
koji smatra da je ispravno preselamiti na jednu ili obadvije strane.



Međutim,ipak je bolje preselamiti samo na desnu
stranu,zbog prakse prvih generacija.



Islamski učenjaci se razilaze da li će imam
preselamiti tihim ili povišenim glasom? Predhodna predaja Ebu-Umame ukazuje da
je sunnet preselamiti tiho u sebi. Prenosi se da je Ibn-Abbas,kada bi klanjao
dženazu,preselamio prigušenim glasom.Ovo mišljenje zastupaju:Alija
b.Ebi-Talib,Ebu-Umame,Seid b.Džubejr,Ibrahim en-Nehai,neki hanefijski
pravnici,imam Šafija,Ahmed i imam Malik po jednoj verziji.



Drugi dio učenjaka smatra da će imam predati
selam da ga čuju muktedije koje su neposredno iza njega.Ovo mišljenje
zastupaju:Ibn-Omer,Ebu-Hurejre,Ibn-Sirin,Hasan el-Basri,Ebu-Hanife i neki
hanefijski pravnici,Sufjan es-Sevri,El-Evzai, imam Malik po drugoj verziji,i
drugi.Neki hanefijski učenjaci smatraju da će svaki saf preselamiti glasom koga
čuje naredni saf.






Obavljanje dženaze-namaza u džamiji





Islamski učenjaci po ovom pitanju imaju dva
mišljenja.Većina pravnika dozvoljava klanjanje dženaze u džamiji.Kada je umro
Sad b.Ebi-Vekkas,Aiša,r.a.,kazala je:''Unesite ga u džamiju i klanjajte mu
dženazu.'' Neki osudiše klanjanje dženaze u džamiji.Kada je to čula
Aiša,r.a.,rekla je:''Tako mi Allaha,Poslanik,s.a.v.s.,klanjao je dženazu
Suhejlu b.Bejdau i njegovom bratu u džamiji.'' Neki učenjaci smatraju da je
ovaj hadis dokinut ili da je klanjanje dženaze u džamiji,vrijedilo izričito za
Suhejla i njegovog brata.Međutim,postupak ashaba ukazuje da ovaj hadis nije
dokinut niti da se izričito odnosi na Suhejla i njegovog brata,jer se
vjerodostojnim putevima navodi da su ashabi klanjali dženazu Ebu-Bekru i Omeru
u džamiji.Ibn-Abdul-Berr i Askalani kažu da ove predaje ukazuju na konsenzus
ashaba po ovom pitanju.



Neki učenjaci,tumačeći predhodni hadis koga
prenosi Aiša,r.a.,kažu da je dženaza-namaz obavljena u džamiji,ali je mejit bio
van džamije,što je dozvoljeno po konsenzusu islamskih učenjaka. Međutim,ovo
mišljenje nije jako,jer je Aiša,r.a.,na osnovu postupaka Allahovog
Poslanika,s.a.v.s.,tražila da se mejit unese u džamiju.



U protivnom,ne bi joj bilo ispravno dokazivati
ovim hadisom.



Što se tiče hadisa koga prenosi Ebu-Hurejre u
kome Poslanik,s.a.v.s.,kaže:''Ko klanja dženazu u džamiji nema ništa'',u nekim
primjerima Ebu-Davudove hadiske zbirke stoji: ''...nema grijeha,'' njegovoj
vjerodostojnosti su prigovorili vrhunski hadiski eksperti. Ako bi smo ipak
prihvatili mišljenje učenjaka koji citiranu predaju ocjenjuju
vjerodostojnom,ona bi značila,da onaj ko klanja u džamiji nema ništa od
grijeha,a Allah najbolje zna.Što se tiče tumačenja ovog hadisa postoje i druga
mišljenja.



Dakle,dozvoljeno je obaviti dženazu u
džamiji,naročito ako postoji opravdanje (zbog nepogodnog terena,vremenskih
nepogoda i sl.).U protivnim,bolje je klanjati dženazu-namaz na otvorenom
prostoru,što je bila pretežna praksa Allahovog Poslanika,s.a.v.s..Dokaz tome je
osuda Aišinog postupka od nekih ashaba,što ukazuje da dženaza-namaz nije
uglavnom obavljena u džamiji,jer bi u protivnom svi poznavali taj
propis.Također,Aiša,r.a.,nije kazala da je to bila stalna
Poslanikova,s.a.v.s.,praksa,već je navela jedan (rijetki) slućaj
Poslanikovog,s.a.v.s.,obavljanja dženaze u džamiji.

Abu Al-Amin

avatar
Брат
Брат
Келиметул-Хакк напиша:Се гледа дека живееш надвор од Македонија и дека си од село од Македонија. Ха Ха Ха!!
Имаш катастрофални граматички грешки, полош во пишување си и од мене!!
Ова е само малку шала, ништо не мислам лошо!!!
Ама само така интересна е странава што ја имаш најдено има многу реаботи интересни..

Е сега баш ме демотивира - мислев: „лелеее, баш прекрасно го преведив текстов„ - но нигде, на прошетка отиде надежот..хехехе...

Страната е баш многу интересна, за да не викает дугине „комшиине суфиски„, дека земама знаење само од имам мухаммад ибн абдул-вахаб (рахимуАллах) или од имам ибн тејмија (рахимуАллах), него гледаме поопширно и го иполмнуваме она, што е објавено во куран „...да им сме послушни на тие, што имаат знаење..„ а не само тврдо главни да одиме ...МОРАШ ЕДЕН МЕЗХЕБ ДА ПРАТИШ... мислам дека се разбираме...хехе


______________________________________________
Upatuvanjeto nema da se stinge bez znaenje a praviot Pat
ne bez strpljenje!
Majmoo-ul-Fataawaa , 10/40 - Sheikh-ul
Islam ibn Taymiyah


http://www.ahlu-sunnah.org

Преглед на претходна тема Преглед на наредна тема Вратете се на почетокот  Порака [Страна 1 of 1]

Permissions in this forum:
Не можете да одговарате на темите во форумот